Чашмат ба ғамзаи кишти ман бигноаҳ ро

چشمت به غمزه کشت من بیگناه را

Худ зулфро чаҳ гӯяму холи сиёҳ ро

خود زلف را چه گویم و خال سیاه را

Бо оҳ ва рӯй зарди зи холати шудеми давр

با آه و روی زرد ز خالت شدیم دور

Бод омаду зи дона ҷудо кард коҳ ро

باد آمد و ز دانه جدا کرد کاه را

Мардуми зи ма ҳисоб гирифтанд солҳо

مردم ز مه حساب گرفتند سالها

Нагирифт дар ҳисоби ҷамоли ту моҳ ро

نگرفت در حساب جمال تو ماه را

Ҷавҳар ки қӣматӣаст кашандаш ба эҳтиёт

جوهر که قیمتی است کشندش به احتیاط

Ман ҳам ба дида май кашами он хоки роҳ ро

من هم به دیده می کشم آن خاک راه را

Аз ҳиммати гадоӣ ту бошад фурӯ ҳануз

از همت گدای تو باشد فرو هنوز

Беарш агар кашанди шаҳони боргоҳ ро

بی عرش اگر کشند شهان بارگاه را

Султони ҳасани гӯи сӯии дилҳо назари гумор

سلطان حسن گو سوی دلها نظر گمار

Малик он ӯст кӯ бинавозад сипоҳ ро

ملک آن اوست کو بنوازد سپاه را

Номи камоли хоҷа ки дарвеши хонда Эй

نام کمال خواجه که درویش خوانده ای

Дарвеши хондае ба ғалати подшоҳ ро

درویش خوانده ای به غلط پادشاه را