Ид шуд хоҳем дидани моҳ яъне рӯй дӯст

عید شد خواهیم دیدن ماه یعنی روی دوست

Рӯзаи дорони моҳи нави бенанд ва мо абрӯии дӯст

روزه داران ماه نو بینند و ما ابروی دوست

Дидаҳо аз бомҳо дар ҷусту ҷӯии моҳи нав

دیده ها از بامها در جست و جوی ماه نو

Ошиқон аз пастӣу боло ба ҷусту ҷӯии дӯст

عاشقان از پستی و بالا به جست و جوی دوست

Лайлаи алқдрӣ ки дар вай буд ҳалқаи ҳалқаи рӯҳ

لیلة القدری که در وی بود حلقه حلقه روح

Бофтами онҳо ҳама дар ҳалқаҳои мӯии дӯст

بافتم آنها همه در حلقه های موی دوست

Пеши рӯйиши хости халқии сӯхти ид аз офтоб

پیش رویش خواست خلقی سوخت عید از آفتاب

Кард дафъи партави он сояи гесуии дӯст

کرد دفع پرتو آن سایه گیسوی دوست

Бод паймоед илм дар идҳо пеши касон

باد پیماید علم در عیدها پیش کسان

Зонка худро бар кашад бо қомати дилҷӯии дӯст

زانکه خود را بر کشد با قامت دلجوی دوست

Ид агар бозӣ кунад чавгон ва гӯҳо бишиканад

عید اگر بازی کند چوگان و گوها بشکند

Боз битарошам ман сарбоз аз сари гӯии дӯст

باز بتراشم من سرباز از سر گوی دوست

То намоз ид нагузорӣ Марви зин дар камол

تا نماز عید نگذاری مرو زین در کمال

Иди гоҳи ошиқон чун нест алأи кӯии дӯст

عید گاه عاشقان چون نیست الأ کوی دوست