Гар ҷониби муҳиби назарӣ бо ҳабиб ҳаст

گر جانب محب نظری با حبیب هست

Ғам нестгар ҳазор ҳазораш рақиб ҳаст

غم نیست گر هزار هزارش رقیب هست

Бо кас магӯ ки чора кунанд дарди ишқ ро

با کس مگو که چاره کنند درد عشق را

эй хоҷагар табиб набошад ҳабиб ҳаст

ای خواجه گر طبیب نباشد حبیب هست

Сар дар макаши зи нолаи мо эй дарахти ноз

سر در مکش ز ناله ما ای درخت ناز

Ҳарҷо ки ҳаст шохи гулӣ андалеб ҳаст

هرجا که هست شاخ گلی عندلیب هست

Гӯшӣ ки шуд ба ҳалқаи ишқи бенон гарон

گوشی که شد به حلقه عشق بنان گران

Нашунидаам ки қобили панд адиб ҳаст

نشنیده ام که قابل پند ادیب هست

Гар шаҳна май баради сари воъиз ба теғ кунад

گر شحنه می برد سر واعظ به تیغ کند

Кори шамшери занги хӯрдаи бадаст хатиб ҳаст

کار شمشیر زنگ خورده بدست خطیب هست

Дар хӯрд гӯши бори бадасти ман ғариб

در خورد گوش بار بدست من غریب

Гар нест гавҳарии суханон ғариб ҳаст

گر نیست گوهری سخنان غریب هست

Аз ҷоми васл ҳам расадат қатраи камол

از جام وصل هم رسدت قطرة کمال

Каз ҷуръаи хокро ҳама вақте насиб ҳаст

کز جرعه خاک را همه وقتی نصیب هست