Гарчи аз борони дидаи хоки он кӯи пар гул аст

گرچه از باران دیده خاک آن کو پر گل است

Пои ошиқ дар гул аз дасти дил аз даст дил аст

پای عاشق در گل از دست دل از دست دل است

Бандарогар пеши хеш аз мқилон хуоне равост

بنده را گر پیش خویش از مقیلان خوانی رواست

Ҳар ки рӯ дар қибла рӯй ту дорад мқбл аст

هر که رو در قبله روی تو دارد مقبل است

Дили ҳамаи тани ашки хунини гашт ва омад сӯрии чашм

دل همه تن اشک خونین گشت و آمد سوری چشم

То фурӯд ояд равон ҳар ҷо ки ӯро манзил аст

تا فرود آید روان هر جا که او را منزل است

Дар ашкам дид бар хок дар ва гуфт ин ятем

در اشکم دید بر خاک در و گفت این یتیم

Рӯз горӣ рафт ва ҳам зинсони пурйен дар соил аст

روز گاری رفت و هم زینسان پرین در سائل است

Майлҳо дорад ба ашку оҳи мо он сарви ноз

میلها دارد به اشک و آه ما آن سرو ناز

Сарв бо обу ҳаво ҳар ҷо ки бошад моил аст

سرو با آب و هوا هر جا که باشد مایل است

наменагунҷад дар даҳон ӯ зи нанагии ҷузи сухан

می نگنجد در دهان او ز ننگی جز سخن

Гар ман ин маънӣ нагӯям он даҳони худ қобил аст

گر من این معنی نگویم آن دهان خود قابل است

Теғу ханҷар чун ҳақ омад дар хури хӯни ҳалол

تیغ و خنجر چون حق آمد در خور خون حلال

Гар бирезади хӯни ошиқи ҳақи бадаст қотил аст

گر بریزد خون عاشق حق بدست قاتل است

Нест мушкили дили зи ҷон бар доштан бар ошиқон

نیست مشکل دل ز جان بر داشتن بر عاشقان

Дида аз дидори хубон бар гирифтан мушкил аст

دیده از دیدار خوبان بر گرفتن مشکل است

намедиҳад пандами з рӯй хуб мегуяд камол

می دهد پندم ز روی خوب می گوید کمال

Ҳаркии моро ин насиҳат мекунад худ ғофил аст

هرکه ما را این نصیحت می کند خود غافل است