Гар ҳоли дил ба дӯст на имкон гуфтан аст

گر حال دل به دوست نه امکان گفتن است

Бар шамъи сӯзи синаи парвона равшан аст

بر شمع سوز سینه پروانه روشن است

Аз ман бигӯ ба муддаӣ эй ёри ошно

از من بگو به مدعی ای یار آشنا

Ман фориғами зи қасди ту чун дӯст бо ман аст

من فارغم ز قصد تو چون دوست با من است

Онро ки дили сӯии лаб ӯ мекашад чу ҷом

آنرا که دل سوی لب او می کشد چو جام

Бар сар навиштаанд ки хӯнат бгрдн аст

بر سر نوشته اند که خونت بگردن است

Ҷон нагзарад зи кӯии ту кони андалеби айб

جان نگذرد ز کوی تو کان عندلیب عیب

Мурғӣаст каши ҳзираҳи қудсӣ нишеман аст

مرغی است کش حظیرة قدسی نشیمن است

Он дӯстдор каз ту ҷудо мекунад маро

آن دوستدار کز تو جدا می کند مرا

Ваон ҳам ба ҳақи суҳбати дбрин ки душман аст

وان هم به حق صحبت دبرین که دشمن است

Ошиқи шикастаи пой на дар пеши тесту бас

عاشق شکسته پای نه در پیش تست و بس

Ҳар ҳар ҷо фитад чу зулфи ту мискин фурӯтан аст

هر هر جا فتد چو زلف تو مسکین فروتن است

эй дил чу бишинавӣ хабари васл аз он даҳон

ای دل چو بشنوی خبر وصل از آن دهان

Бовар макун ки он сухани но муайян аст

باور مکن که آن سخن نا معین است

Ном камол рафт ба покизаи доманӣ

نام کمال رفت به پاکیزه دامنی

То дар ғамат ба хӯни дили олӯда доман аст

تا در غمت به خون دل آلوده دامن است