Гар сӯрати чин бо рухи хуби ту ба даъвост

گر صورت چین با رخ خوب تو به دعواست

Онҷои ҳамагии сӯрату ӣнҷо ҳама маъност

آنجا همگی صورت و اینجا همه معناست

эй бод бар он рӯй накӯи ин ҳамаи бурқаъ

ای باد بر آن روی نکو این همه برقع

Расмӣаст ба ин расм барандохтан авлост

رسمی است به این رسم برانداختن اولاست

Аз партави он рӯй ҷаноби сари он кӯй

از پرتو آن روی جناب سر آن کوی

Тўрист ки онҷои ҳамаи анвори нҷлост

طوریست که آنجا همه انوار نجلاست

Зери хами абрӯии ту он турраи мксўр

زیر خم ابروی تو آن طرة مکسور

Гӯшӣ ба тмошогаҳи тоқи омадаи ксрост

گوشی به تماشاگه طاق آمده کسراست

Дар кавсар агар акс фитад зони қаду рухсор

در کوثر اگر عکس فتد زآن قد و رخسار

Гӯйанд ки дар равза дар ризвон ва дар тўбост

گویند که در روضه در رضوان و در طوباست

Гуфтӣ чаҳ диҳии дил ба сари зулфи сиёҳӣ

گفتی چه دهی دل به سر زلف سیاهی

Маҷнӯн чаҳ кунад кин кашиш аз ҷониб Лайлост

مجنون چه کند کاین کشش از جانب لیلاست

Дар мактаб ишқаст камоли омадаи чашмат

در مکتب عشق است کمال آمده چشمت

Тифлӣ ки равон карда ба гиряи алиф ва бост

طفلی که روان کرده به گریه الف و باست