Чашму абрӯӣ ту гӯйанд ки дар мазҳаби мо

چشم و ابروی تو گویند که در مذهب ما

Ҳақ буд куштани ушшоқу алайҳи алФтўӣ

حق بود کشتن عشاق و علیه الفتوی

Бо рақиб ар басари ман ту шабихуни оре

با رقیب ار بسر من تو شبیخون آری

ӯ мёи гӯи басари ман ҳама вақте ту биё

او میا گو بسر من همه وقتی تو بیا

Мисласт инки буд мурдан бо ёрони ид

مثل است اینکه بود مردن با یاران عید

Кишти ғами Вомиқу маҷнӯн ту бикаш низ маро

کشت غم وامق و مجنون تو بکش نیز مرا

Ҳар чаҳ хоҳам ман аз он лаби ту бало дафъ кунӣ

هر چه خواهم من از آن لب تو بلا دفع کنی

Бахшишӣ кун ба гадоӣ ки кунад дафъи бало

بخششی کن به گدایی که کند دفع بلا

Ҳамаи каси нози ту ҷӯянд на чун ман ба ниёз

همه کس ناز تو جویند نه چون من به نیاز

Ҳамаи дашном ту хоҳанд на чун ман ба дуо

همه دشنام تو خواهند نه چون من به دعا

Ба саломат ки нахоҳам баравад сӯии ту бод

به سلامت که نخواهم برود سوی تو باد

Ҳайфам ояд ки салом ту фиристам ба сабо

حیفم آید که سلام تو فرستم به صبا

Қиссаи дарди ҷудоӣ чу нависем камол

قصه درد جدایی چو نویسیم کمال

Дили ҷудо нола кунад хомаи ҷудои номаи ҷудо

دل جدا ناله کند خامه جدا نامه جدا