Гуфтамат сангдилӣ омад азин нуктаи грант

گفتمت سنگدلی آمد ازین نکته گرانت

Он ҳам аз сангдилӣ буд ки гуфтеми чунонат

آن هم از سنگدلی بود که گفتیم چنانت

Гар сабои хўонмт аз лутфу гул аз ғояти хӯбӣ

گر صبا خوانمت از لطف و گل از غایت خوبی

Ҳам аз ин хаста шавад хотири нозуки ҳам аз онат

هم از این خسته شود خاطر نازک هم از آنت

Ин ҳамаи дстгаҳи ҳасану малоҳат ки ту дорӣ

این همه دستگه حسن و ملاحت که تو داری

Гар кунад бесару понеи зи ту судӣ чаҳ зиёнат

گر کند بی سر و پانی ز تو سودی چه زیانت

Ману бедории шаби ворзўии шамъи ҷамолат

من و بیداری شب وآرزوی شمع جمالت

Ману бемории борӣку таманнои миёнат

من و بیماری باریک و تمنای میانت

Рашкам омад зи ту эй шамъ ки то рӯз ба хилват

رشکم آمد ز تو ای شمع که تا روز به خلوت

Пеш ӯ сӯхтаи дӯши зиҳии роҳати ҷонат

پیش او سوخته دوش زهی راحت جانت

ГрҷФо хоҳаму ҷавр аз ту ҳам онаст ва ҳам инат

گرجفا خواهم و جور از تو هم آن است و هم اینت

Вар вафо ҷӯяму меҳр аз ту ба инаст ва на онат

ور وفا جویم و مهر از تو به این است و نه آنت

Гуфта будӣ чу шӯии ҳеҷ бар онӣ ба забонам

گفته بودی چو شوی هیچ بر آنی به زبانم

Ман шудам ҳеҷ вале ҳеҷ нагунҷад ба даҳонат

من شدم هیچ ولی هیچ نگنجد به دهانت

Рехти он ба назари хӯни камол аз хами абрӯ

ریخت آن به نظر خون کمال از خم ابرو

Ҳайфам ояд на аз он кушта ки аз тиру камонат

حیفم آید نه از آن کشته که از تیر و کمانت