Гул ба сад лутф бидид он бару пиндошт тан аст

گل به صد لطف بدید آن بر و پنداشت تن است

Шакл худ дид ҳамоно чу зи обат бадан аст

شکل خود دید همانا چو ز آبت بدن است

Нозуки андом ки зи осеби сабо тоб надошт

نازک اندام که ز آسیب صبا تاب نداشت

Зулм бошад агар аз барги гулаш перҳан аст

ظلم باشد اگر از برگ گلش پیرهن است

эй гул аз сими биногваши бутами гир ба вом

ای گل از سیم بناگوش بتم گیر به وام

Мояи ҳасан ва миндиш ки қарз ҳасан аст

مایه حسن و میندیش که قرض حسن است

Накунам ҷуз ба хаёли қади ту қиссаи дароз

نکنم جز به خیال قد تو قصه دراز

Булбулонро сухан ар ҳаст ба сарв чаман аст

بلبلان را سخن ار هست به سرو چمن است

Нест алои асари сӯзи дилу оҳи дарун

نیست الا اثر سوز دل و آه درون

Бар лаб аз холи ту ин дӯд ки бар ҷон ман аст

بر لب از خال تو این دود که بر جان من است

Машк бар гардани он тарк хато чист зи зулф

مشک بر گردن آن ترک خطا چیست ز زلف

Бути чинаш магар оварда хароҷ хутан аст

بت چینش مگر آورده خراج ختن است

Мечакад оби ҳаёт аз суханони ту камол

میچکد آب حیات از سخنان تو کمال

Сухан инаст ки гӯйии ту дигарҳо сухан аст

سخن این است که گویی تو دگرها سخن است