Гули шкФту боз нав шуд ишқи мо бар рӯй дӯст

گل شکفت و باز نو شد عشق ما بر روی دوست

Шохи гул ёрб чаҳ мемонад ба рангу буии дӯст

شاخ گل یارب چه می ماند به رنگ و بوی دوست

Сунбул аз ташвиш бод оварда сар дар пои сарв

سنبل از تشویش باد آورده سر در پای سرو

Гӯиё зулфаст сар биниҳода бар зонуии дӯст

گوئیا زلف است سر بنهاده بر زانوی دوست

Чашми наргис дар киришма саҳарҳо хоҳад намӯд

چشم نرگس در کرشمه سحرها خواهد نمود

Кӯи назарҳо бофтааст аз ғамзаи ҷодӯии дӯст

کو نظرها بافته است از غمزه جادوی دوست

Чун намебинад назир рӯй ӯ гули ҷуз дар об

چون نمی بیند نظیر روی او گل جز در آب

Бар лаб ҷӯ мекунад зонрўии ҷусти вҷўии дӯст

بر لب جو می کند زآنروی جست وجوی دوست

Аз интизори пои бӯси сарви оби устода буд

از انتظار پای بوس سرو آب استاده بود

Чун бидид он қомату боло равон шуд сӯии дӯст

چون بدید آن قامت و بالا روان شد سوی دوست

То абади райҳони раҳмати сари برارد аз гулам

تا ابد ریحان رحمت سر برآرد از گلم

Гар барам бо хоки бӯнӣ аз насими мӯии дӯст

گر برم با خاک بونی از نسیم موی دوست

Бар сари он кар кунад афғон ба даври гули камол

بر سر آن کر کند افغان به دور گل کمال

Булбулон дар бӯстони ноланд ва ӯ ркўии дӯст

بلبلان در بوستان نالند و او رکوی دوست