Аби ту нақли ҳаётам ба коми ҷони андохт

اب تو نقل حیاتم به کام جان انداخت

Ба хандаи намакин шӯр дар ҷаҳони андохт

به خنده نمکین شور در جهان انداخت

Гирифт рӯй заминро ба ғмзҳои онгоҳ

گرفت روی زمین را به غمزهای آنگاه

Каманди зулфи сӯии моҳи осмони андохт

کمند زلف سوی ماه آسمان انداخت

Чу дил бирафт дар он зулф , ғамза зад тираш

چو دل برفت در آن زلف، غمزه زد تیرش

зи соҳрист ба шаби тири пари нишони андохт

ز ساحریست به شب تیر پر نشان انداخت

Ба пистаи даҳанати ҷуз сухан наме гунҷад

به پسته دهنت جز سخن نمی گنجد

Шукр ба мағлатаи худро дар он миёни андохт

شکر به مغلطه خود را در آن میان انداخت

Ва чаро з хон ҷамолати насиб ман нарасед

و چرا ز خوان جمالت نصیب من نرسید

Хати ту кин ҳама сабзӣ биравӣ хон андохт

خط تو کاین همه سبزی بروی خوان انداخت

Буқати бӯси баради хиҷлат аз гаронии хубаш

بوقت بوس برد خجلت از گرانی خوبش

Сиррӣ ки соба бар он хоки остони андохт

سری که سابه بر آن خاک آستان انداخت

Камол бар қидмати сар чигуна андозад

کمال بر قدمت سر چگونه اندازد

зи даври ҳам назарӣ чун наме тавон андохт

ز دور هم نظری چون نمی توان انداخت