Чаҳ раҳо кунӣ ба шухии сари зулфи дилрабо ро

چه رها کنی به شوخی سر زلف دلربا را

Ки азуи баҳами барории ҳамаи вақти ҳалқаҳо ро

که ازو بهم برآری همه وقت حلقه ها را

Ба дусади адаби барон дар чу хатост бргзштн

به دوصد ادب برآن در چو خطاست برگذشتن

Ҳаракоти номуносиби з чаҳ рӯ буд сабо ро

حرکات نامناسب ز چه رو بود صبا را

Нашавад зи гирди фитнаи сари кӯии дӯсти холӣ

نشود ز گرد فتنه سر کوی دوست خالی

Бадви зулф агар брўбди ҳамаи умри хоки по ро

بدو زلف اگر بروبد همه عمر خاک پا را

Шабу рӯзи ғайр дардӣ нахӯрам бар остонат

شب و روز غیر دردی نخورم بر آستانت

Ки давоӣ хубрӯён нарасад ман гадо ро

که دوای خوبرویان نرسد من گدا را

Чаҳ диҳии дилам ки бахшами зи балои худ амонат

چه دهی دلم که بخشم ز بلای خود امانت

Ба ато макун ҳўолт ба бало сипор мо ро

به عطا مکن حوالت به بلا سپار ما را

Чу бадасти хеш теғам бизанӣ дамӣ раҳо кун

چو بدست خویش تیغم بزنی دمی رها کن

Ки з соидат бигирам ба ҳаволаи хӯни баҳо ро

که ز ساعدت بگیرم به حواله خون بها را

Мдҳиди гӯи табибон ба камоли марҳами ҷон

مدهید گو طبیبان به کمال مرهم جان

Чу супурди ҷон ба ҷонон чаҳ кунад дигар даво ро

چو سپرد جان به جانان چه کند دگر دوا را