Матлаъи ҳасан ҷамоласт офтоб рӯй дӯст

مطلع حسن جمال است آفتاب روی دوست

Ҳасани матлаъи байн ки дар матлаъи ҳадис рӯй дӯст

حسن مطلع بین که در مطلع حدیث روی دوست

Он хат аз раҳмат ба хат сайр омад обтӣ

آن خط از رحمت به خط سیر آمد آبتی

Аз забони бедилони тафсири ин обат накӯаст

از زبان بیدلان تفسیر این آبت نکوست

Вирди субҳу зикри шомами васф он рӯйасту мӯ

ورد صبح و ذکر شامم وصف آن رویست و مو

Ин чаҳ маймуни субҳу шом ва ин чаҳ зё рӯй ва мӯаст

این چه میمون صبح و شام و این چه زیا روی و موست

Дил ки чун гўнист дар майдони ишқи ошуфтаи ҳол

دل که چون گونیست در میدان عشق آشفته حال

Гар бчўгони нисбат зулфат кунад беҳуда гӯаст

گر بچوگان نسبت زلفت کند بیهوده گوست

Сари баландии байн ки боз аз давлати риндии маро

سر بلندی بین که باز از دولت رندی مرا

Бар сари дӯшӣ ки даии саҷҷода буд имшаб сабуаст

بر سر دوشی که دی سجاده بود امشب سبوست

Белабат гар шуд лаболаби соғар аз ашкам равост

بی لبت گر شد لبالب ساغر از اشکم رواست

Аввалин чизе ки рафт андар сар ме обрӯаст

اولین چیزی که رفت اندر سر می آبروست

Ҳар ҳарифии бихўд аз май вази лаби соқии камол

هر حریفی بیخود از می وز لب ساقی کمال

Аҳли маҷлиси сари басари маст май ва ӯ масти дӯст

اهل مجلس سر بسر مست می و او مست دوست