Ҳар ки аз дарди ту маҳрӯм буд бемор аст

هر که از درد تو محروم بود بیمار است

Ва онкии доғи ту на пари сина ӯ аФгор аст

و آنکه داغ تو نه پر سینه او افگار است

Дилам аз новаки он ғамза шикоят накунад

دلم از ناوک آن غمزه شکایت نکند

Ки бар ин хастаи ҳақи неъмат ӯ бисёр аст

که بر این خسته حق نعمت او بسیار است

Гила аз бори ғаму бор синам нест маро

گله از بار غم و بار سنم نیست مرا

Гар буд бори чдоӣии гилаҳо ин бор аст

گر بود بار چدائی گله ها این بار است

Бар сари кӯии ту камтари рӯм аз бими рақиб

بر سر کوی تو کمتر روم از بیم رقیب

Ки саги хонаи забуни гиру гадо озор аст

که سگ خانه زبون گیر و گدا آزار است

Пеши он сӯрати матбӯъ ки дорад ҷонӣ

پیش آن صورت مطبوع که دارد جانی

Чаҳ кунам сӯрати хуршед ки бар девор аст

چه کنم صورت خورشید که بر دیوار است

Сабр аз он лаб натавон кард ба даври рухи ту

صبر از آن لب نتوان کرد به دور رخ تو

Зонкаҳ дар мавсими гули тавбаи з медушвор аст

زآنکه در موسم گل توبه ز می دشوار است

Кор медораду маъшӯқи камол аз ҳамаи давр

کار می دارد و معشوق کمال از همه دور

Сӯфии мо чаҳ тавон кард ки давр аз кор аст

صوفی ما چه توان کرد که دور از کار است