Ҳаваси боргар озори дил аФгор аст

هوس بار گر آزار دل افگار است

Нахурд ғами дили ингор ки бо он ёр аст

نخورد غم دل انگار که با آن یار است

Шаби васлати сухан аз сабр нагӯям ки кам аст

شب وصلت سخن از صبر نگویم که کم است

Фитнаи шавқ чаҳ гӯям ба ту чун бисёр аст

فتنه شوق چه گویم به تو چون بسیار است

Накунад ошиқи толонти зи ғам рӯй ту хоб

نکند عاشق تالانت ز غم روی تو خواب

Андалеб аз ҳаваси гули ҳамаи шаб бедор аст

عندلیب از هوس گل همه شب بیدار است

Аз тавъам ҳар шарафу қадар ки мебояд ҳаст

از توأم هر شرف و قدر که می باید هست

Қӣматӣ нест марои пеши ту ин миқдор аст

قیمتی نیست مرا پیش تو این مقدار است

Рӯзи васли тавъам аз баҳри нисори қидмат

روز وصل توأم از بهر نثار قدمت

Коши сар низ дар мебуд чу чашмам чор аст

کاش سر نیز در میبود چو چشمم چار است

Гарчи дидори ту сад бор шавад дидаи маро

گرچه دیدار تو صد بار شود دیده مرا

Дидаро бор дигар орзӯӣ дидор аст

دیده را بار دگر آرزوی دیدار است

Суфиён маст шуданд аз суханони ту камол

صوفیان مست شدند از سخنان تو کمال

Ки дар анфосии ту буии сухан аттор аст

که در انفاسی تو بوی سخن عطار است