Хатат ки бар хати ёқӯти бунаами тарҷеҳ

خَطَت که بر خَطِ یاقوت بنهم ترجیح

Навиштаанд бар он лаъли лаб ки анати малеҳ

نوشته‌اند بر آن لعلِ لب که انت مَلیح

Ба лавҳи оризи ту он хат дигар гӯйӣ

به لوحِ عارضِ تو آن خَطِ دگر گویی

Кашида хомаи қудрат ки албёзи саҳеҳ

کشیده خامهٔ قدرت که اَلبَیاضُ صَحیح

намебарем шикояти зи хату хол батон

نمی‌بریم شکایت ز خَطّ و خالِ بتان

Агарчӣ ғорат ҷон мекунанду зулми сариҳ

اگرچه غارتِ جان می‌کنند و ظلمِ صَریح

Ҳазор дард кунем аз ту ба ки нози табиб

هزار درد کنیم از تو به که ناز طبیب

Ки дарди дӯст ба аз шарбати ҳазор Масеҳ

که دردِ دوست بِه از شربتِ هزار مسیح

Чигуна васф ту гӯям ки ғамзаи ту ба саҳар

چگونه وصفِ تو گویم که غمزهٔ تو به سِحر

Задааст сад гиреҳ аз зулф бар забони фасеҳ

زده است صد گره از زلف بر زبانِ فَصیح

Гаранд ба гардани таъаллуқии ҳама кӣ камол

گراند به گردن تعلقی همه کی کمال

Ман он каманди диловезу порсои тасбеҳ

من آن کمند دلاویز و پارسا تسبیح

Кӯша ки илми назар зиёда кунӣ

کوشه که علم نظر زیاده کنی

Чаро ки илм ҳасан гуфтаанду ҷаҳли қабеҳ

چرا که عِلم حُسن گفته‌اند و جَهل قَبیح