Он парӣ вааш ки хаташи гӯшаи ма май Фрсўд

آن پری وش که خطش گوشه مه می فرسود

Дар ман оташ зад ва оварад ба рӯй ин ҳамаи дӯд

در من آتش زد و آورد به روی این همه دود

Ҳар чаҳ кам кард ки аз мояи равшани рӯе

هر چه کم کرد که از مایه روشن رویی

Рост кард он рухи зебоу барон низ фузуд

راست کرد آن رخ زیبا و برآن نیز فزود

То ғам ӯ зад ангушти талаб бар дили ман

تا غم او زد انگشت طلب بر دل من

Дил ғмдидаҳ биравем дар шодӣ нагушӯд

دل غمدیده برویم در شادی نگشود

Бе ту вақте ба шабам дида шудӣ моили хоб

بی تو وقتی به شبم دیده شدی مایل خواب

Гӯйии он аҳд ки шуд дидаи марои хобӣ буд

گویی آن عهد که شد دیده مرا خوابی بود

Сухани ботил ҳосид машнуад дар ҳақи ман

سخن باطل حاسد مشنود در حق من

Ки ҳадис аз даҳани ҳеҷ касон кӣ нашунӯд

که حدیث از دهن هیچ کسان کی نشنود

Чаҳ саодат ба ҷаҳонами пас аз ин даст диҳад

چه سعادت به جهانم پس از این دست دهد

Ки ба пои ту даҳуми бӯсаи алорақми ҳасуд

که به پای تو دهم بوسه علیرغم حسود

То камол аз даҳан ӯ дили худ бози ситад

تا کمال از دهن او دل خود باز ستد

Гўнёи бор дигар аз адам омад бавуҷуд

گونیا بار دگر از عدم آمد بوجود