Ончии ту дорӣ ба ҳасан , моҳ надорад

آنچه تو داری به حُسن، ماه ندارد

Ҷоҳу ҷамоли ту подшоҳ надорад

جاه و جمالِ تو پادشاه ندارد

Ҷониби дилҳо нигоҳи дор ки султон

جانِبِ دل‌ها نگاه دار که سلطان

Малик нагирад агар сипоҳ надорад

مُلک نگیرد اگر سپاه ندارد

Ошиқи худ гар кунӣ ба ҷурми муҳаббат

عاشقِ خود گر کنی به جرمِ محبت

Бештар аз ман каси ин гуноҳ надорад

بیشتر از من کس این گناه ندارد

Риққати қалб ошкор кард муҳиб ро

رقت قلب آشکار کرد محب را

Ҷоми нанги рози дил нигоҳ надорад

جام ننگ راز دل نگاه ندارد

Сӯфӣ бо завқ рақс дораду ҳолат

صوفی با ذوق رقص دارد و حالت

Оҳ ки сӯзи дарун ва оҳ надорад

آه که سوز درون و آه ندارد

Солик бедардро зи қатъи манозил

سالک بی‌درد را ز قطع منازل

Тарки сафар ба чу зод роҳ надорад

ترک سفر به چو زاد راه ندارد

Заҳмати сар чун баради камоли азин дар

زحمت سر چون برد کمال ازین در

Зон ки ҷузи ин остон паноҳ надорад

زان که جز این آستان پناه ندارد