Онро ки бар забони сифат рӯй ӯ равад

آنرا که بر زبان صفت روی او رود

Дар ҳар сухани з худ равад аммо накар равад

در هر سخن ز خود رود اما نکر رود

То авд ҷон насӯхт ба чашмам ватан насохт

تا عود جان نسوخت به چشمم وطن نساخت

Ореи парӣ ба хонаи мардум бар равад

آری پری به خانه مردم بر رود

Марги хаёли ориз ӯ бугзарад ба чашм

مرگ خیال عارض او بگذرد به چشم

Он лаҳзаи оби давлат ошиқ биҷӯ равад

آن لحظه آب دولت عاشق بجو رود

Манишин чу хол бар лаби ширинаш эй магас

منشین چو خال بر لب شیرینش ای مگس

Нарасм зи лутфи пои ту онҷо фурӯ равад

نرسم ز لطف پای تو آنجا فرو رود

Умрии биёади рафтаи ҳамон ба ки бе лабаш

عمری بیاد رفته همان به که بی لبش

Ҳамчун ҳубоб дар барҷом ва сабу равад

همچون حباب در برجام و سبو رود

Кӯҳли алҷўоҳр аз назар уфтад маро чу ашк

کحل الجواهر از نظر افتد مرا چو اشک

Дар чашми дирафшон агар он хок кар равад

در چشم درفشان اگر آن خاک کر رود

Сайли сиришки баради бкўити камол ро

سیل سرشک برد بکویت کمال را

Ҳар ҷо равад гадои ту бо обрӯ равад

هر جا رود گدای تو با آبرو رود