Он сарви қади нигар ки чаҳ озод ме равад

آن سرو قد نگر که چه آزاد می‌رود

Вони ғмгсори байн ки чаҳ дилшод ме равад

وآن غمگسار بین که چه دلشاد می‌رود

Ба рӯй сарви қомати гули буии лолаи рух

به روی سرو قامت گل‌بوی لاله‌رخ

Бо қади хуши хиром чу шамшод ме равад

با قد خوش خرام چو شمشاد می‌رود

Бар боми ҳафт қалъаи гардуни зи бедилон

بر بام هفت قلعه گردون ز بیدلان

Ҳршби фиғону нола ва фарёд ме равад

هرشب فغان و ناله و فریاد می‌رود

Ашк аз димишқи дидаи зи савдои Мисри дил

اشک از دمشق دیده ز سودای مصر دل

Монанди сайли диҷла Бағдод ме равад

مانند سیل دجلهٔ بغداد می‌رود

Бунёди ҷон ки дошт банно бар замини дил

بنیاد جان که داشت بنا بر زمین دل

Аз сайли бори дидаи з бунёд ме равад

از سیل بار دیده ز بنیاد می‌رود

Бар ҷони бедилони стмкши зи дилбарон

بر جان بیدلان ستمکش ز دلبران

Дар шаҳри мо нигар ки чаҳ бедод ме равад

در شهر ما نگر که چه بیداد می‌رود

Умри азиз гар накунӣ сарф бо батон

عمر عزیز گر نکنی صرف با بتان

Чун хоки роҳи дониш ки бар бод ме равад

چون خاک راه دانش که بر باد می‌رود

Хусрави мудом бо лаби ширини ниҳодаи лаб

خسرو مدام با لب شیرین نهاده لب

Хӯни ҷигари зи дида Фарҳод ме равад

خون جگر ز دیده فرهاد می‌رود

Бо он парии паёми камол эй насими субҳ

با آن پری پیام کمال ای نسیم صبح

Эъломи додмти магар аз бод ме равад

اعلام دادمت مگر از باد می‌رود