Аз ту як соъати ҷудоӣ хуш намеояд маро

از تو یک ساعت جدایی خوش نمی آید مرا

Бо дигар каси ошноӣ хуш намеояд маро

با دگر کس آشنایی خوش نمی آید مرا

Гӯйӣам рӯи зин дар вслтони вақт ва хеш бош

گویی ام رو زین در وسلطان وقت و خویش باش

Баъди султонии гадоӣ хуш намеояд маро

بعد سلطانی گدایی خوش نمی آید مرا

Чокронтро намегӯям ки хоки он дирам

چاکرانت را نمی گویم که خاک آن درم

Бо бузургони худ стоиӣ хуш намеояд маро

با بزرگان خود ستایی خوش نمی آید مرا

Гуфтамаш дар оби оризи акси ҷон бо мо намой

گفتمش در آب عارض عکس جان با ما نمای

Гуфт ҳар дами худ намое хуш намеояд маро

گفت هر دم خود نمایی خوش نمی آید مرا

Аз лаби лаълати нпрҳизми бадӯри он ду чашм

از لب لعلت نپرهیزم بدور آن دو چشم

Пеши мисатони порсое хуш намеояд маро

پیش مستان پارسایی خوش نمی آید مرا

Мункир зуҳдам биравят то назари бози омадам

منکر زهدم برویت تا نظر باز آمدم

Покбозми ман дағое хуш намеояд маро

پاکبازم من دغایی خوش نمی آید مرا

Суфиён гӯйанд чун мо хез ва дар рақси ои камол

صوفیان گویند چون ما خیز و در رقص آ کمال

Ҳолату ваҷди риёе хуш намеояд маро

حالت و وجد ریایی خوش نمی آید مرا