Аз ошиқӣ ҳамеша ҷавонаст пери мо

از عاشقی همیشه جوان است پیر ما

Холӣ мабод ишқ батон аз замири мо

خالی مباد عشق بتان از ضمیر ما

Бо онкӣ чун чароғ саҳар шуд ҷавонаи марг

با آنکه چون چراغ سحر شد جوانه مرگ

Ҳам дайр зист муддаии зўдмири мо

هم دیر زیست مدعی زودمیر ما

Сад ҷон мо сетанд ва ба як бӯса ваъда дод

صد جان ما ستاند و به یک بوسه وعده داد

Бисёр бахши дилбари андакпазир мо

بسیار بخش دلبر اندک پذیر ما

Дар дил ба қадар зарра нагунҷад хаёли ғайр

در دل به قدر ذره نگنجد خیال غیر

Каз меҳр ӯ параст замири мунири мо

کز مهر او پر است ضمیر منیر ما

То кӣ дуои васли камон абрувон кунам

تا کی دعای وصل کمان ابروان کنم

Чун бар нишона ҳеҷ науфтод тири мо

چون بر نشانه هیچ نیفتاد تیر ما

Ҷонро чу нест аз тану танро зи ҷони гурез

جان را چو نیست از تن و تن را ز جان گریز

Аз мо ҷудо машав дигар эй ногузири мо

از ما جدا مشو دگر ای ناگزیر ما

Дорем сабри андак ва беш аз шумори шавқ

داریم صبر اندک و بیش از شمار شوق

Пӯшида нест аз ту қалилу касӣри мо

پوشیده نیست از تو قلیل و کثیر ما

Рӯзи ҳисоб ғам нахӯрем аз гунаҳи камол

روز حساب غم نخوریم از گنه کمال

Гар ақди зулфи ёр буд дастгири мо

گر عقد زلف یار بود دستگیر ما