Имшаби он моҳи дили афрӯз ба меҳмон ки буд

امشب آن ماه دل افروز به مهمان که بود

Хат ӯ сабзии лабҳои намакдон ки буд

خط او سبزی لبهای نمکدان که بود

Чун Хизр шуд зи назари ғоиб ва маълум нашуд

چون خضر شد ز نظر غایب و معلوم نشد

Ки ба торикии шаби чашмаи ҳайвон ки буд

که به تاریکی شب چشمه حیوان که بود

Он лаби лаъл каз ӯ монад даҳони ҳамаи боз

آن لب لعل کز او ماند دهان همه باز

Боз пурсед худоро ки ба дандон ки буд

باز پرسید خدا را که به دندان که بود

Сари мо буд ва дар ӯ ҳамаи шаб то дами субҳ

سر ما بود و در او همه شب تا دم صبح

То худ ӯ шамъи сарой киу Эрон ки буд

تا خود او شمع سرای که و ایوان که بود

Сӯхтам аз ғам дардаш нашуд ин нукта ҳануз

سوختم از غم دردش نشد این نکته هنوز

Ки шаби он шамъи шукри лаб ба шаҳристон ки буд

که شب آن شمع شکر لب به شهرستان که بود

Аз дили хаста чаҳ пурсӣ ки ки оварад туро

از دل خسته چه پرسی که که آورد ترا

Ғамзаро пресс ки он захми зи пайкон ки буд

غمزه را پرس که آن زخم ز پیکان که بود

Гуфтае дар ғам ҳиҷрам накунад нолаи камол

گفته ای در غم هجرم نکند ناله کمال

Бар сари кӯии ту дӯши ӣнҳамаи афғон ки буд .

بر سر کوی تو دوش اینهمه افغان که بود.