Имшаби он ба ба всоқ ки фурӯ ме ояд

امشب آن به به وثاق که فرو می آید

Агар ба меҳмон ман ояд чаҳ накӯ ме ояд

اگر به مهمان من آید چه نکو می آید

Бунаами авди дили сӯхта бар оташи шавқ

بنهم عود دل سوخته بر آتش شوق

Гар бидонам ки парии вор ббў ме ояд

گر بدانم که پری وار ببو می آید

Дида аз дасти назари хӯни ту резад гӯйанд

دیده از دست نظر خون تو ریزد گویند

Зоҳиран ҳар чаҳ бигӯянд азу ме ояд

ظاهرا هر چه بگویند ازو می آید

Ҳалқаи ҳалқаи дили аҳбоби баҳам бар зада аст

حلقه حلقه دل احباب بهم بر زده است

Магар инаст ки он силсила мӯ ме ояд

مگر اینست که آن سلسله مو می آید

Онкӣ дар савмиъа мерафт бо бриқи вузӯ

آنکه در صومعه میرفت با بریق وضو

Аз дар майкада инак ба сипар ме ояд

از در میکده اینک به سپر می آید

Зери лаб ҳарчӣ суроҳе ба қадаҳ ме гуяд

زیر لب هرچه صراحی به قدح می گوید

Дар дили нозук аз ҷумла фурӯ ме ояд

در دل نازک از جمله فرو می آید

То чҳо дар сари он ғамзаи мастати камол

تا چها در سر آن غمزه مستت کمال

Ки сӯии ғмздгони арбада ҷӯ ме ояд

که سوی غمزدگان عربده جو می آید