эй хуши он дам каз нави бӯнӣ бо дил ингорон расад

ای خوش آن دم کز نو بونی با دل انگاران رسد

Накҳати васли масеҳои сӯй беморон расад

نکهت وصل مسیحا سوی بیماران رسد

Аз зиёфати хонаи дарди ту дил навмед нест

از ضیافت خانه درد تو دل نومید نیست

Ҳам насибии зон сар хон бо ҷигар хорон расад

هم نصیبی زآن سر خوان با جگر خواران رسد

Кор давлат бошад он неи саъии могар гоҳи гоҳ

کار دولت باشد آن نی سعی ما گر گاه گاه

Чун ту матлӯбии басари вақт талабкорон расад

چون تو مطلوبی بسر وقت طلبکاران رسد

Пеши рӯяти дидаро аз гиря медорам нигоҳ

پیش رویت دیده را از گریه میدارم نگاه

Заҳматӣ бар гули нмихўоҳм ки аз борон расад

زحمتی بر گل نمیخواهم که از باران رسد

Рӯй гули нодида булбул ёфт ?нарги сад висол

روی گل نادیده بلبل یافت نرگ صد وصال

Хуфтаи нобӣно буд давлат ба бедорон расад

خفته نابینا بود دولت به بیداران رسد

Моу ҷаври душманони бурдан ки дорад лиззатӣ

ما و جور دشمنان بردن که دارد لذتی

Ҳарчӣ баҳраи дӯст бар ҷон длФгорон расад

هرچه بهره دوست بر جان دلفگاران رسد

Дил ба озори саг Кувайт наранҷоанд камол

دل به آزار سگ کویت نرنجاند کمال

Ёр миннатдор бошад ҳарчӣ аз борон расад

یار منتدار باشد هرچه از باران رسد