Ба холи лаби хати сабзат қаробатӣ дорад

به خال لب خط سبزت قرابتی دارد

Лаби ту аз дами исо ниёбатӣ дорад

لب تو از دم عیسی نیابتی دارد

Магари мҳзри ашкам ки сохт сурхӣҳо

مگر محزر اشکم که ساخت سرخیها

Ба лавҳи чеҳраи хаёл китобатӣ дорад

به لوح چهره خیال کتابتی دارد

Шаби фироқи ту тирааст ва ман аз он ба ҳарос

شب فراق تو تیره است و من از آن به هراس

Шабӣ ки моҳ надорад мҳобтӣ дорад

شبی که ماه ندارد مهابتی دارد

Чу паҳлавии рахти уфтами ниёзи бӯсаи ктм

چو پهلوی رخت افتم نیاز بوسه کتم

Дуои субҳ , умед иҷобатӣ дорад

دعای صبح، امید اجابتی دارد

Касе ки дид лаби лаълат аз май рангин

کسی که دید لب لعلت از می رنگین

Надидаем ки майл инобатӣ дорад

ندیده ایم که میل انابتی دارد

Нишаста хуши ману соқии бакор худ чустем

نشسته خوش من و ساقی بکار خود چستیم

Агар чаҳ мӯҳтасиби мо салобатӣ дорад

اگر چه محتسب ما صلابتی دارد

Камол гуфта ту дилпазир аз он маънӣ аст

کمال گفته تو دلپذیر از آن معنی است

Бо ки маънии суханонат қаробатӣ дорад

با که معنی سخنانت قرابتی دارد