Ба хонае ки чунин миҳмон фурӯд ояд

به خانه ای که چنین میهمان فرود آید

эй сидра дар он ошён фурӯд ояд

همای سدره در آن آشیان فرود آید

Замии саодату толеъ ки ӯ шабӣ чун моҳ

زمی سعادت و طالع که او شبی چون ماه

Ба кулбаи ман бехону мон фурӯд ояд

به کلبة من بی خان و مان فرود آید

Аз тишнагии дилу ҷон бар чаҳ занхдонаш

از تشنگی دل و جان بر چه زنخدانش

Гуҳи ин зчоаҳ барояд ки он фурӯд ояд

گه این زچاه برآید که آن فرود آید

Ба чашми наргис агар сарв бинад он рухсор

به چشم نرگس اگر سرو بیند آن رخسار

Куҷои сараш ба гули бӯстон фурӯд ояд

کجا سرش به گل بوستان فرود آید

Чу фараҷи жола ки ояд ба авҷи ғунчаи фурӯд

چو فرج ژاله که آید به اوج غنچه فرود

Ғами ту дар дили танги ончунон фурӯд ояд

غم تو در دل تنگ آنچنان فرود آید

Чу ашкро з давидан по зад обила ҳо

چو اشک را ز دویدن پا زد آبله ها

Раҳо кунам ки бар он устон фурӯд ояд

رها کنم که بر آن استان فرود آید

Камоли ашки турои нек ном шуд борон

کمال اشک ترا نیک نام شد باران

Ки гуфтаанд лақаби зи осмон фурӯд ояд

که گفته اند لقب ز آسمان فرود آید