Бар азизони ғамзаи шӯхи ту хорӣ ме кунад

بر عزیزان غمزهٔ شوخ تو خواری می‌کند

Ғамзаи ту хорӣу зулфи ту борӣ ме кунад

غمزهٔ تو خواری و زلف تو باری می‌کند

Дар милоки ошиқи бечораи чашму зулфи ту

در ملاک عاشق بیچاره چشم و زلف تو

Ин яке бесабрӣ ва он беқарорӣ ме кунад

این یکی بی‌صبری و آن بی‌قراری می‌کند

Агар намояди хубрӯи ҷавр ва кунад сад душманӣ

اگر نماید خوبرو جور و کند صد دشمنی

Меҳрбонӣ май намояд дӯстдорӣ ме кунад

مهربانی می‌نماید دوستداری می‌کند

Ошиқи дидорро дидори орад дар хурӯш

عاشق دیدار را دیدار آرد در خروش

Андалеб аз шавқи гули фарёд ва зорӣ ме кунад

عندلیب از شوق گل فریاد و زاری می‌کند

Хокро ҳам ман ба ман гар бигузарӣ он лутфи тест

خاک را هم من به من گر بگذری آن لطف تست

Обро бар хоки лутфи хеш ҷорӣ ме кунад

آب را بر خاک لطف خویش جاری می‌کند

Чун зи пешам май рӯй ҷон месипорам ман ба ғам

چون ز پیشم می‌روی جان می‌سپارم من به غم

Ҳар кро шуд умри лобуди ҷон сипорӣ ме кунад

هر کرا شد عمر لابد جان‌سپاری می‌کند

Гарчи буд аввали гадои шаҳри мо акнӯн камол

گرچه بود اول گدای شهر ما اکنون کمال

То ба он ба кард порӣ шаҳриёрӣ ме кунад

تا به آن به کرد پاری شهریاری می‌کند