Ба рӯй дӯст ки рӯйиш бичишам ман нигаред

به روی دوست که رویش بچشم من نگرید

Ба хоки пош ки он раҳ биравӣ ман сипаред

به خاک پاش که آن ره بروی من سپرید

Бо гузаштан аз он мӯи нишон бе чашмӣаст

با گذشتن از آن مو نشان بی چشمیست

Чу чашм нест шуморо ба чашм ман нигаред

چو چشم نیست شما را به چشم من نگرید

Ҳароми боди шуморо чаҳ мехуред ғамаш

حرام باد شما را چه می خورید غمش

Ғам манаст ғам ӯ ғам маро махӯред

غم من است غم او غم مرا مخورید

Ҳамин ки номи гадоён ӯ кунед шумор

همین که نام گدایان او کنید شمار

Марои нахусти гадои камӣн ӯ шимуред

مرا نخست گدای کمین او شمرید

Кар бигӯӣ бо магон ба шукри гуфтор

کر بگوی با مگان به شکر گفتار

Ки нозукаст рухи бор аз он тарафи мприд

که نازک است رخ بار از آن طرف مپرید

Бар аҳли зуҳди бастами кунони гузашт ва бигуфт

بر اهل زهد بستم کنان گذشت و بگفت

Аҷаб ки умри гузашт ва ҳануз бихбрид

عجب که عمر گذشت و هنوز بیخبرید

Аз баъди онкӣ дар дӯсти бози бофти камол

از بعد آنکه در دوست باز بافت کمال

Агар биҳишт биҷӯед ба дӯзахаш биппаред

اگر بهشت بجوید به دوزخش بپرید