То дилами назораи ани қомат зебо накард

تا دلم نظاره ان قامت زیبا نکرد

Ҷони алавии орзӯии олам боло накард

جان علوی آرزوی عالم بالا نکرد

Дар фироқ ӯ гузашти об аз серуми ин саргузашт

در فراق او گذشت آب از سرم این سرگذشت

То шунид он бе вафои дигари гузар бар мо накард

تا شنید آن بی وفا دیگر گذر بر ما نکرد

Ваъдаи меҳр ва вафо кард он ҷафои густар ба ман

وعده مهر و وفا کرد آن جفا گستر به من

Чун набӯд асли ин суханро ҳар чаҳ гуфт Аслан накард

چون نبود اصل این سخن را هر چه گفت اصلا نکرد

Гардӣ аз наълин он ма ногаҳон рафтам ба чашм

گردی از نعلین آن مه ناگهان رفتم به چشم

Дигари он наълинро аз нанги ман дрпо накард

دیگر آن نعلین را از ننگ من درپا نکرد

Гарчи зон хат дӯдҳо бархест аз ҳар сина

گرچه زان خط دودها برخاست از هر سینه

Дил биравӣ ӯ чу холаши нуқта пайдо накард

دل بروی او چو خالش نقطه پیدا نکرد

Дидаи могар з баҳр ӯст хӯни афшон чаҳ бок

دیده ما گر ز بهر اوست خون افشان چه باک

Толиб дар эҳтироз аз ҷӯшаш дарё накард

طالب در احتراز از جوشش دریا نکرد

Аз саодати кас дарӣ нагушӯд бар рӯй камол

از سعادت کس دری نگشود بر روی کمال

То хаёл рӯй ӯ дар хонаи дил ҷо накард

تا خیال روی او در خانه دل جا نکرد