Ташнаи васли туро бе ту агар хоб омад

تشنه وصل ترا بی‌تو اگر خواب آمد

Ҳеҷ шак нест ки дар дида ӯ оби обад

هیچ شک نیست که در دیده او آب آبد

Ҳаркаси он бахт надорад ки сӯии оби ҳаёт

هرکس آن بخت ندارد که سوی آب حیات

Баравад ҳамчуи Хизри ташнау сероби обад

برود همچو خضر تشنه و سیراب آبد

Парда аз рӯй барандоз ки ҳар сӯхта Эй

پرده از روی برانداز که هر سوخته‌ای

Ҳамчуи парвонаи сӯии шамъи ҷаҳон тоб ояд

همچو پروانه سوی شمع جهان‌تاب آید

Зоҳиди шаҳр чу бинад хами абрӯии туро

زاهد شهر چو بیند خم ابروی ترا

Баъди азин маст чу чашми ту ба миҳроб ояд

بعد ازین مست چو چشم تو به محراب آید

Ҳаст дарюзаи мо васли ту ва ҳар нафасӣ

هست دریوزه ما وصل تو و هر نفسی

Бар дарат ошиқи бечораи бад-ӣни боби обад

بر درت عاشق بیچاره بدین باب آبد

То кӣ аз ҳасрати лаъли лабат эй мардуми чашм

تا کی از حسرت لعل لبت ای مردم چشم

Ашки ман зард ба рухсора чу симоб ояд

اشک من زرد به رخساره چو سیماب آید

Ҳаст аз шавқи лабати ин ҳамаи гуфтори камол

هست از شوق لبت این همه گفتار کمال

Тӯтии оре ба ҳадис аз шукр ноб ояд

طوطی آری به حدیث از شکر ناب آید