Чаро насими сабои хок пош месупурд

چرا نسیم صبا خاک پاش میسپرد

Чаҳ дидҳост бирав зери пои нмингрд

چه دیدهاست برو زیر پا نمینگرد

Аз сояи магаси он рух чу мебарад озор

از سایه مگس آن رخ چو میبرد آزار

Бапуш гӯи лаби ширин каз он тараф напарад

بپوش گو لب شیرین کز آن طرف نپرد

зи заъфи гашти хаёлии бади он ҳаваси тани ман

ز ضعف گشت خیالی بد آن هوس تن من

Ки боди як саҳари онҷои хаёли ман бабрад

که باد یک سحر آنجا خیال من ببرد

Зери по чу шикастӣ дилам бурид зи ҷон

زیر پا چو شکستی دلم برید ز جان

Ҳар обгина ки дар пой башиканӣ бабрад

هر آبگینه که در پای بشکنی ببرد

зи ҳасанат ар варақӣ мешимурд гули худ ро

ز حسنت ار ورقی میشمرد گل خود را

Тамом шуд варақ ӯ дигар чаҳ мешимурд

تمام شد ورق او دگر چه میشمرد

Бигуфт аз сари зулфами дилат чаро нагузашт

بگفت از سر زلفم دلت چرا نگذشت

Шабаст тирау роҳи дароза чун гузарад

شبست تیره و راه درازه چون گذرد

Агар з б нафаристӣ ба ғами насиби камол

اگر ز ب نفرستی به غم نصیب کمال

Ҳазор луқма касе бенамак чигуна хӯрд

هزار لقمه کسی بی نمک چگونه خورد