Чашмат ба саъии ғамза дар фитна боз кард

چشمت به سعی غمزه در فتنه باز کرد

Зулфат ба зулми дасти татовул дароз кард

زلفت به ظلم دست تطاول دراز کرد

Маҳмӯдро чаҳ ҷурм ки шуд пои банди ишқ

محمود را چه جرم که شد پای بند عشق

Он фитнаҳо ҳамаи сари зулф Аёз кард

آن فتنه ها همه سر زلف ایاز کرد

Гӯйанд нози пари бېраҳи меҳру ишқи ман

گویند ناز پر بېرة مهر و عشق من

Шуд бештар биравӣ ту чандон ки ноз кард

شد بیشتر بروی تو چندان که ناز کرد

Ман дар замонаи поя ва қадре надоштам

من در زمانه پایه و قدری نداشتم

Савдои қомати ту маро сарфароз кард

سودای قامت تو مرا سرفراز کرد

Рӯй ту барад аз дилами андешаи биҳишт

روی تو برد از دلم اندیشه بهشت

Нози ту аз Наими маро бениёз кард

ناز تو از نعیم مرا بی نیاز کرد

Рафтам бар табиб ки пурсами алоҷи дард

رفتم بر طبیب که پرسم علاج درد

Чун нола ам шунид равон дар фароз кард

چون ناله ام شنید روان در فراز کرد

Нанишаст бар вуҷӯди заъифати магаси камол

ننشست بر وجود ضعیفت مگس کمال

Аз тори анкабути магар эҳтироз кард

از تار عنکبوت مگر احتراز کرد