Чашми ту ки ороми дили халқи ҷаҳони барад

چشم تو که آرام دل خلق جهان برد

Саҳарӣаст ки аз симброни нақди равони барад

سحری است که از سیمبران نقد روان برد

Зулфи ту ки рӯзи саҳм дар назар оварад

زلف تو که روز سهم در نظر آورد

Ҳуш аз сарви орому қарор аз дилу ҷони барад

هوش از سرو آرام و قرار از دل و جان برد

Болои турои дили бгмони сарв сеӣ хонд

بالای ترا دل بگمان سرو سهی خواند

Аҳсанти зиҳии дил ки чунин рости гумони барад

احسنت زهی دل که چنین راست گمان برد

Бар лаъли лабати ҷони зи сари шарқ фишондан

بر لعل لبت جان ز سر شرق فشاندن

Саҳласт вале зера ба Кирмон натавон барад

سهل است ولی زیره به کرمان نتوان برد

Мерафт бдрёии ғамаши киштии умрам

میرفت بدریای غمش کشتی عمرم

Нои оқибати кори фироқаш ба карони барад

نا عاقبت کار فراقش به کران برد

Гуфтам ки з масҷид нарӯм сӯии харобот

گفتم که ز مسجد نروم سوی خرابات

Занҷири сари зулфи тавъами мӯии кашони барад

زنجیر سر زلف توأم موی کشان برد

То зулф чу чавгон ва зуннор фурӯбаст

تا زلف چو چوگان و زنار فروبست

Банди камарати гӯии латофати зи миёни барад

بند کمرت گوی لطافت ز میان برد

Фарёд бар омад зи ҳамаи халқ ба бкбор

فریاد بر آمد ز همه خلق به بکبار

Ҳар ҷо ки дили хастаи зи зулфи ту фиғони барад

هر جا که دل خسته ز زلف تو فغان برد

Лутфи ғазалиёт камоласт ки ӯ ро

لطف غزلیات کمال است که او را

Овозаи ҳасани ту дар атрофи ҷаҳони барад

آوازه حسن تو در اطراف جهان برد