Дил куҷо шуд хабараши ғамза ӯ ме донад

دل کجا شد خبرش غمزهٔ او می‌داند

Маст ҳарҷо ки кабобаст бӯ ме донад

مست هرجا که کبابست بو می‌داند

Ҳар парешонеу ошӯб ки ҷонро зи қост

هر پریشانی و آشوب که جان را ز قاست

Дили девона аз он силсила мӯ ме донад

دل دیوانه از آن سلسله مو می‌داند

Ман аз он сарв ки ба дида нишондам набарам

من از آن سرو که به دیده نشاندم نبرم

Боғбони қимати сарви лаб ҷӯ ме донад

باغبان قیمت سرو لب جو می‌داند

Бор гӯйанд чаҳ хоҳад ба ту дод аз лаби хеш

بار گویند چه خواهد به تو داد از لب خویش

Ман чаҳ донам карами дӯст ҳамӯ ме донад

من چه دانم کرم دوست همو می‌داند

Бар дарат тоқати бедории ман касро нест

بر درت طاقت بیداری من کس را نیست

Нест ҳоҷат ба гувоҳами санг кӯ ме донад

نیست حاجت به گواهم سنگ کو می‌داند

Носҳои маслиҳати ман ҳавас рӯй накӯаст

ناصِحا مصلحت من هوس روی نکوست

Ҳаркасии маслиҳати хеш накӯ ме донад

هرکسی مصلحت خویش نکو می‌داند

Кард чун зулфи ту бо ғамза фурӯ дошт камол

کرد چون زلف تو با غمزه فرو داشت کمال

Зон ки бдмстии он арбада ҷӯ ме донад

زآن که بدمستی آن عربده‌جو می‌داند