Дӯш дар хонаи мо моҳи фурӯди омада буд

دوش در خانه ما ماه فرود آمده بود

Хона равшан шуду дидеми ҳамӯи омада буд

خانه روشن شد و دیدیم همو آمده بود

То ба байнем ба талъати маймуни фолаш

تا به بینیم به طلعت میمون فالش

Фаръа андохта будему накӯи омада буд

فرعه انداخته بودیم و نکو آمده بود

Нои тамомии маи оншби ҳамаро равшан шуд

نا تمامی مه آنشب همه را روشن شد

Ки чу ойина ба ӯ рӯй бирав омада буд

که چو آئینه به او روی برو آمده بود

Бо хаёли лаб ва он оризи нозук дар чашм

با خیال لب و آن عارض نازک در چشم

Оби давлати ҳамаро боз биҷӯ омада буд

آب دولت همه را باز بجو آمده بود

намедамид аз дами мишкӣни сабои буии биҳишт

می دمید از دم مشکین صبا بوی بهشت

Буи барадем ки ӯ зони сари кӯи омада буд

بوی بردیم که او زآن سر کو آمده بود

Ҳар ки дидем чу чашму сари зулфаши онҷо

هر که دیدیم چو چشم و سر زلفش آنجا

Масту ошуфтаи он силсилаи мӯи омада буд

مست و آشفته آن سلسله مو آمده بود

Дили девонаи худ сӯхта чун авди камол

دل دیوانه خود سوخته چون عود کمال

Он парӣ рӯй малики хуии ббўи омада буд

آن پری روی ملک خوی ببو آمده بود