Дӯшинаи азуи кулбаи мо шоҳ нишин буд

دوشینه ازو کلبه ما شاه نشین بود

Ғмхонаҳи дарвеш ба аз хулди барин буд

غمخانه درویش به از خلد برین بود

Ҳам давлати султонӣ ва ҳам пояи шоҳӣ

هم دولت سلطانی و هم پایه شاهی

Дар боргаҳи ъушрати мо айши камӣн буд

در بارگه عشرت ما عیش کمین بود

Ҳоҷати бамӣ ва нақл набидиҳ мҷлсёнро

حاجت بمی و نقل نبده مجلسیانرا

Кони лаби бшкри хандаи ҳам он буд

کان لب بشکر خنده هم آن بود

Аз гӯшаи хотири бншоти назар ӯ

از گوشه خاطر بنشاط نظر او

Ва ҳамин буд андеша бурун омаду ғам низ бар ин буд

و همین بود اندیشه برون آمد و غم نیز بر این بود

Дил рафт ба ҳайрати ҳамаи шаб дар сари он зулф

دل رفت به حیرت همه شب در سر آن زلف

Кари толеъи шӯридаи умедаш ба чунин буд

کر طالع شوریده امیدش به چنین بود

Алқсаҳи бнзораҳи он рӯй брондим

القصة بنظاره آن روی براندیم

Айшӣ ки ба аз мамлакат рӯй замин буд

عیشی که به از مملکت روی زمین بود

Ман баъди камол аз аҷал андеша надорад

من بعد کمال از اجل اندیشه ندارد

Каз зндгиши ғояти мақсӯди ҳамин буд

کز زندگیش غایت مقصود همین بود