Дидӣ ки бори ваъдаи худро вафо накард

دیدی که بار وعده خود را وفا نکرد

Моро бхўиш хонду бхлўт раҳо накард

ما را بخویش خواند و بخلوت رها نکرد

Бисёр лоба кардаму зорӣу бихўдӣ

بسیار لابه کردم و زاری و بیخودی

Он нохудои тарс дар баста во накард

آن ناخدای ترس در بسته وا نکرد

Гар буд дар миёнаи ҳадисӣ чаро нагуфт

گر بود در میانه حدیثی چرا نگفت

с вар дошт шиквае зи ман Андам чаро накард

س ور داشت شکوه ای ز من آندم چرا نکرد

Рафтам бидон умед ки ҳоҷат кунад раво

رفتم بدان امید که حاجت کند روا

Аз дар равона кардаму ҳоҷат раво накард

از در روانه کردم و حاجت روا نکرد

Моро чу мӯии хеши парешон фурӯ гузошт

ما را چو موی خویش پریشان فرو گذاشت

Ваз рӯй лутфи чашми аноят ба мо накард

وز روی لطف چشم عنایت به ما نکرد

أҳм шунид лек нафармуди раҳматӣ

أهم شنید لیک نفرمود رحمتی

Набзам бидид дарди диламро даво накард

نبضم بدید درد دلم را دوا نکرد

Гуфтам ки рӯй дил ба сӯй дайгарӣ кунам

گفتم که روی دل به سوی دیگری کنم

Ҳасани вафоу аҳди қадимаш раҳо накард

حسن وفا و عهد قدیمش رها نکرد

Неи не шикоятӣ натавон кард эй камол

نی نی شکایتی نتوان کرد ای کمال

Султони вақт агар назарӣ бо гадо накард

سلطان وقت اگر نظری با گدا نکرد