Рухи ту нур ба моҳ тамом ме бахшад
رخ تو نور به ماه تمام میبخشد
Чу хлътӣ ки шаҳӣ бо ғулом ме бахшад
چو خلعتی که شهی با غلام میبخشد
Маро ки куштаи муҷрими зи лаби паёми расон
مرا که کشته مجرم ز لب پیام رسان
Ки бози умри нўмаҳи он паём ме бахшад
که باز عمر نومه آن پیام میبخشد
Биор себи зқн гарчи нуқра хом аст
بیار سیب ذقن گرچه نقره خام است
Ки боғбон ба гадо ҳарчӣ хом ме бахшад
که باغبان به گدا هرچه خام میبخشد
Ҳарими васли ту чун каъбаи манзилӣ ба сафост
حریم وصل تو چون کعبه منزلی به صفاست
Марои сафои аҷаби он мақом ме бахшад
مرا صفای عجب آن مقام میبخشد
Ба боди зулфу рухи тести пери маҷлис ро
به باد زلف و رخ تست پیر مجلس را
Даму нафас ки ба ҳар субҳ ва шом ме бахшад
دم و نفس که به هر صبح و شام میبخشد
Мурӣди бодаи фурушам ки шайхи ҷом худ ӯст
مرید بادهفروشم که شیخ جام خود اوست
Ҳронкаҳ зу мададии хост ҷом ме бахшад
هرآنکه زو مددی خواست جام میبخشد
Камоли бӯсаи даҳум бо ту гуфт бо дашном
کمال بوسه دهم با تو گفت با دشنام
Ба ҳар ду нақли хушам ҳар кадом ме бахшад
به هر دو نقل خوشم هر کدام میبخشد