Каъбаи кӯяш муродаст ин дили овора ро

کعبه کویش مراد است این دل آواره را

Бо муроди дили расон ё раби ман бечора ро

با مراد دل رسان یا رب من بیچاره را

Дил дар он кӯ рафт ва шуд овораи ман ҳам май рӯм

دل در آن کو رفت و شد آواره من هم می روم

То аз он оворатар созами дили овора ро

تا از آن آواره تر سازم دل آواره را

Дар миёни хору хорогар туе ҳамроҳи ман

در میان خار و خارا گر تویی همراه من

Гул шиносам хорро дебои шуморами хора ро

گل شناسم خار را دیبا شمارم خاره را

Гар аз он домани бойени дарвеш васлӣ ме расад

گر از آن دامن باین درویش وصلی می رسد

Пора Эй медӯхтам ин ҷони пораи пора ро

پاره ای می دوختم این جان پاره پاره را

Сӯй зулфаш рафтам ва дидам ки дарбанд диласт

سوی زلفش رفتم و دیدم که دربند دلست

Ҷузи ман шбрў ки донад макри ин айёра ро

جز من شبرو که داند مکر این عیاره را

Пеши нои аҳлон чаҳ ҳосили зикри пардозии камол

پیش نا اهلان چه حاصل ذکر پردازی کمال

Донаи гавҳар чаҳ резии мурғи арзани хора ро

دانه گوهر چه ریزی مرغ ارزن خواره را