зи мастии чашм ӯ ҳаргиз ба ҳол мо наме уфтад

ز مستی چشم او هرگز به حال ما نمی‌افتد

Ба ҳар ҷонӣ биафтад маст ва ӯ қатъан наме уфтад

به هر جانی بیفتد مست و او قطعا نمی‌افتد

Чу хок раҳ шавам зини пас ману савдои зулф ӯ

چو خاک ره شوم زین پس من و سودای زلف او

Ки хоки роҳро дар сари ҷузи ин савдо наме уфтад

که خاک راه را در سر جز این سودا نمی‌افتد

Ба Кувайти ринди дардии каши сабу бар сар барояд хуш

به کویت رند دُردی‌کش سبو بر سر برآید خوش

Чаҳ майҳо дар сараст ӯро аҷаб каз по наме уфтад

چه می‌ها در سر است او را عجب کز پا نمی‌افتد

Ба рӯзи сайд ҳар тирӣ ки андозӣ ва гардад гум

به روز صید هر تیری که اندازی و گردد گم

Биёи он дар дили мо ҷӯ ки дигар ҷо наме уфтад

بیا آن در دل ما جو که دیگر جا نمی‌افتد

Чаҳ хуш афтодааст он дар якто бар биногвашат

چه خوش افتاده است آن درّ یکتا بر بناگوشت

Ки бар гули қатраи борони чунин зебо наме уфтад

که بر گل قطره باران چنین زیبا نمی‌افتد

Аз даврат кӣ тавон дидан чу нанамое ба мо боло

از دورت کی توان دیدن چو ننمایی به ما بالا

намебайнем ма то чашм бар боло наме уфтад

نمی‌بینیم مه تا چشم بر بالا نمی‌افتد

Нахустин дида ҳо уфтад бар он по онгаҳе сарҳо

نخستین دیده‌ها افتد بر آن پا آنگهی سرها

Ба хоки поят аз танҳо сар танҳо наме уфтад

به خاک پایت از تن‌ها سر تنها نمی‌افتد

намеуфтад рақиби Аслан ба рӯй оби чашми ман

نمی‌افتد رقیب اصلا به روی آب چشم من

Чаҳ афтодаст ин хасиро ки дар дарё наме уфтад

چه افتادست این خسی را که در دریا نمی‌افتد

Шабии кони ма ба чарх ояд камол онҷо фикан худ ро

شبی کآن مه به چرخ آید کمال آنجا فکن خود را

Ки сӯфӣ дар чунин рақсӣ ба даври он ҳо наме уфтад

که صوفی در چنین رقصی به دور آن‌ها نمی‌افتد