Сарв агар зони қадари рафтор ба болост зиёд

سرو اگر زآن قدر رفتار به بالاست زیاد

Сояи гуҳи гуҳ чаҳ аҷаб каз ту зиёдат афтод

سایه گه گه چه عجب کز تو زیادت افتاد

Сарвӣу сояи наваи сояи раҳмат ба замин

سروی و سایه نوه سایه رحمت به زمین

Сояи раҳмати ту аз сари мо давр мабод

سایه رحمت تو از سر ما دور مباد

Рост гӯйанд ҳўоҳости зи ту дар сари сарв

راست گویند هواهاست ز تو در سر سرو

Ки наҷунбад ба яқини ҳеҷ дарахтӣ бе бод

که نجنبد به یقین هیچ درختی بی باد

Рост гӯйанд ҳўоҳости зи ту дар сари сарв

راست گویند هواهاست ز تو در سر سرو

Ҷси озоди зи ҷои сарв ва ба як паи устод

جس آزاد ز جا سرو و به یک په استاد

Сарв мехост ки пеши қади нави сари бунаад

سرو میخواست که پیش قد نو سر بنهد

Дод бар боди сарви ин ҳавас аз сар биниҳод

داد بر باد سرو این هوس از سر بنهاد

То қудрат дид ки бар дида нишондем дигар

تا قدرت دید که بر دیده نشاندیم دگر

Боғбони сарви сеиро ба чамани оби надод

باغبان سرو سهی را به چمن آب نداد

намекунад аз ситами сарви қадони нолаи камол

می کند از ستم سرو قدان ناله کمال

Булбул аз норвану сарви براردи фарёд

بلبل از نارون و سرو برآرد فریاد