Гар бар дар ӯ сўдмии рухсор гирд олуд ро

گر بر در او سودمی رخسار گرد آلود را

Осӯда хотир кардамӣ ин ҷони ғами Фрсўд ро

آسوده خاطر کردمی این جان غم فرسود را

Хокӣ ки наълин ту суд аз дида дорам дӯст тар

خاکی که نعلین تو سود از دیده دارم دوست تر

Аз мояи ореи дӯст тар доранд мардуми суд ро

از مایه آری دوست تر دارند مردم سود را

Саҳласт агар холи лабати сӯзад ба доғи ғами дилам

سهل است اگر خال لبت سوزد به داغ غم دلم

Аз баҳри ҳалво ме тавон бурдани ҷафои дӯд ро

از بهر حلوا می توان بردن جفای دود را

Гӯши Аёз аз нола бетоқатон гардад гарон

گوش ایاز از ناله بی طاقتان گردد گران

Бар пушти пелон гар наҳй бори дили Маҳмӯд ро

بر پشت پیلان گر نهی بار دل محمود را

Гар омадӣ ақди сари зулфати бадасти ман шабӣ

گر آمدی عقد سر زلفت بدست من شبی

Бо ӯ ҳисобӣ кардамӣ ғамҳои нои маъдӯд ро

با او حسابی کردمی غمهای نا معدود را

Вақте зи ошиқи нокашӣ буд аз ту ёронро гила

وقتی ز عاشق ناکشی بود از تو یاران را گله

Имрӯзи розии сохтӣ дилҳои нохушнӯд ро

امروز راضی ساختی دل های ناخشنود را

Гуфтӣ камол ар ошиқии пеши рухи ман сӯзи ҷон

گفتی کمال ار عاشقی پیش رخ من سوز جان

Ҷузи пеши оташ сӯхтан бӯе набошад авд ро

جز پیش آتش سوختن بویی نباشد عود را