Сарви сеӣ дар бӯстони чндонкаҳ боло ме кашад
سرو سهی در بوستان چندانکه بالا میکشد
Пеши қаду болой ӯ аз саркашӣ по ме кашад
پیش قد و بالای او از سرکشی پا میکشد
Гар дӯстонро мекашад хотир ба боғу бӯстон
گر دوستان را میکشد خاطر به باغ و بوستان
Ҳарҷо ки бошад буии ту моро дил онҷо ме кашад
هرجا که باشد بوی تو ما را دل آنجا میکشد
Пеши рух ту мекашад хати донаи дилҳои мо
پیش رخ تو میکشد خط دانه دلهای ما
Чандини ҳазорон донаро мӯрӣ ба танҳо ме кашад
چندین هزاران دانه را موری به تنها میکشد
Нанавишт кас дар мактабии болотар аз боқӯти хат
ننوشت کس در مکتبی بالاتر از باقوت خط
Болой бо қӯт ӯ хаттӣ бингар чаҳ зебо ме кашад
بالای با قوت او خطی بنگر چه زیبا میکشد
Аз мавҷи ашк ар бенгарӣ бигузашта дӯди сина ҳо
از موج اشک ار بنگری بگذشته دود سینهها
Доне казон ба оҳи мо сар бар сурайё ме кашад
دانی کزان به آه ما سر بر ثریا میکشد
Шармандаем аз носеҳи мушфиқ ки дар ислоҳи мо
شرمندهایم از ناصِح مشفِق که در اصلاح ما
Ҳам заҳмат худ медиҳад ҳам заҳмат мо ме кашад
هم زحمت خود میدهد هم زحمت ما میکشد
Зон ғамза ҳар тирӣ ки дили орад ба даст аз ваии кашам
زان غمزه هر تیری که دل آرد به دست از وی کشم
Мискини камол аз дасти дили доим аз ин ҳо ме кашад
مسکین کمال از دست دل دایم از اینها میکشد