Шабӣ каз оташи ишқи ту ҷонам сӯхтан гирад

شبی کز آتش عشق تو جانم سوختن گیرد

Чароғи давлатами оншби зи сар афрӯхтан гирад

چراغ دولتم آنشب ز سر افروختن گیرد

Чу зулфат боядаш умри дарозу риштаи зони афзӯн

چو زلفت بایدش عمر دراز و رشته زآن افزون

Гар ин чоки гиребонҳо рафиқӣ духтан гирад

گر این چاک گریبانها رفیقی دوختن گیرد

Аз шодӣ бар ҷҳм ҳар дам чу гандум бар сар то ба

از شادی بر جهم هر دم چو گندم بر سر تا به

Гар он хати донаи дилҳо чу мӯр андӯхтан гирад

گر آن خط دانة دلها چو مور اندوختن گیرد

Блби бобад магас бигирифт ширинии Фрўшонро

بلب بابد مگس بگرفت شیرینی فروشانرا

Ва лабҳои ту дар ишваи шукр бФрўхтн гирад

و لبهای تو در عشوه شکر بفروختن گیرد

Зиёдат мекунӣ сӯзи дили мо аз шукри ханда

زیادت میکنی سوز دل ما از شکر خنده

Намак бар риш агар пошии ҷароҳат сӯхтан гирад

نمک بر ریش اگر پاشی جراحت سوختن گیرد

Бароа рӯм гуфт оварад зулфам аз ҳяши лашкар

براه روم گفت آورد زلفم از حیش لشکر

Бичин арзон шавад нофагар он ҳиндӯ хутан гирад

بچین ارزان شود نافه گر آن هندو ختن گیرد

Камол ин гуфтагар мурғии барад бар пари бҳндстон

کمال این گفته گر مرغی برد بر پر بهندستان

Бияёд тӯтӣ ва аз нави сухан омухтан гирад

بیاید طوطی و از نو سخن آموختن گیرد