Сабои зи дӯсти паёмии басӯи мо оварад

صبا ز دوست پیامی بسوی ما آورد

Бҳмдмони куҳани дӯстӣ ба ҷо оварад

بهمدمان کهن دوستی به جا آورد

Расед боди масеҳои дам эй дили бим

رسید باد مسیحا دم ای دل بیم

Бар ори сирка табиб омад ва даво оварад

بر آر سرکه طبیب آمد و دوا آورد

На ман зи гирди раҳаши дил ба бод додаму бас

نه من ز گرد رهش دل به باد دادم و بس

Ки боди машки хутани ҳам азин ҳаво оварад

که باد مشک ختن هم ازین هوا آورد

Барои чашми заъифи Ромади гирифтаи мо

برای چشم ضعیف رمد گرفته ما

зи хоки мақдами маҳбӯб тўтё оварад

ز خاک مقدم محبوب توتیا آورد

Хаёли бор ки бар сари табиб ҳозиқ ӯст

خیال بار که بر سر طبیب حاذق اوست

Ба ҷони хастаи дилони мужда шифо оварад

به جان خسته دلان مژده شفا آورد

Шаб фироқ шуд абри ду дида дар борон

شب فراق شد ابر دو دیده در باران

Чу дар хаёли худ он лаъл ҷонФзо оварад

چو در خیال خود آن لعل جانفزا آورد

Ҳамеша мардуми чашмами бараҳна бар май гашт

همیشه مردم چشمم برهنه بر می گشت

Надонам ин ҳамаи боронӣ аз куҷо оварад

ندانم این همه بارانی از کجا آورد

Камол дарона дил бо кабӯтарӣ дар бора

کمال درانه دل با کبوتری در باره

Ки номае ба ту аз бор ошно оварад

که نامه ای به تو از بار آشنا آورد