Фараҳ ба синаи пари ғусса бе ту чун ояд

فرح به سینه پر غصه بی تو چون آید

Кигар ба кӯҳ бисанҷам ғамат фузун ояд

که گر به کوه بسنجم غمت فزون آید

Гузашт аз ғами Фарҳоди солҳо ва ҳануз

گذشت از غم فرهاد سالها و هنوز

Садои нолааш аз кӯҳ бесутун ояд

صدای ناله اش از کوه بیستون آید

Агар равад зи дили риши ман бгрдўни дӯд

اگر رود ز دل ریش من بگردون دود

Бисӯзад абру азуи жолаи лола гаван ояд

بسوزد ابر و ازو ژاله لاله گون آید

Ба байни тафовути роҳ эй қуббаи хушки димоғ

به بین تفاوت راه ای قبه خشک دماغ

Тарози бинӣ ва моро зи дида хӯн ояд

تراز بینی و ما را ز دیده خون آید

зи чашми силсилаи мӯёни ҳикояти аҳбоб

ز چشم سلسله مویان حکایت احباب

Ҳкоитист ки аз мастӣ ва ҷунун ояд

حکایتیست که از مستی و جنون آید

Ҳамин ки нақши даҳонаш чу мем бандади чашм

همین که نقش دهانش چو میم بندد چشم

Хаёли абрӯӣ ӯ пеши ман чу навен ояд

خیال ابروی او پیش من چو نون آید

Аҷаби мадор ки рӯзӣ ба оби чашми камол

عجب مدار که روزی به آب چشم کمال

зи остона ӯ сарву гул бурун ояд

ز آستانه او سرو و گل برون آید