Масти ишқами зи хароботи мёриди маро

مست عشقم ز خرابات میارید مرا

То абад бар дар майхона гузоред маро

تا ابد بر در میخانه گذارید مرا

Бодаи поки равони пеш ман оред дамӣ

باده پاک روان پیش من آرید دمی

Охир аз покрўон чанд шумориди маро

آخر از پاکروان چند شمارید مرا

Ман ки имрӯзи зи тасбеҳ ба истиғфорам

من که امروز ز تسبیح به استغفارم

Пеш дар савмиъа маҳҷӯр мадоред маро

بیش در صومعه مهجور مدارید مرا

Дилам аз зулф батон силсила дорад бар пой

دلم از زلف بتان سلسله دارد بر پای

То ки аз ҳалқаи риндон бадар оред маро

تا که از حلقه رندان بدر آرید مرا

зи обрӯи дасти тавон шустан ва аз не натавон

ز آبرو دست توان شستن و از نی نتوان

Магари он рӯз ки бо хок сипоред маро

مگر آن روز که با خاک سپارید مرا

Дишаб аз майкадаи сармаст ба дӯшами бурданд

دیشب از میکده سرمست به دوشم بردند

Агар чунин ҳам ба дар дӯст бидоред маро

گو چنین هم به در دوست بدارید مرا

Гар ҳарифона бояд ба сари вақти камол

گر حریفانه باید به سر وقت کمال

Шукри ноб мёрид меоред маро

شکر ناب میارید می آرید مرا