Гадои кӯии турои подшоҳи михўоннд

گدای کوی ترا پادشاه میخوانند

Чу роҳ ёфта бар он дар бароаи михўоннд

چو راه یافته بر آن در براه میخوانند

Камар ба хизмати ту ҳар ки басти шоҳонаш

کمر به خدمت تو هر که بست شاهانش

Бақадр мартабаи соҳиб калом ме хонанд

بقدر مرتبه صاحب کلام می خوانند

Бар остони ту дарвеш бесару по ро

بر آستان تو درویش بی سر و پا را

Саронаи малику асҳоби ҷоҳи михўоннд

سرانه ملک و اصحاب جاه میخوانند

Хаёл рӯй нав ҳар порсо ки қибла насохт

خیال روی نو هر پارسا که قبله نساخت

Ҳамаи ибодат ӯро гуноҳи михўоннд

همه عبادت او را گناه میخوانند

Касе ки лавҳи дил аз нақши ғайр пок нишаст

کسی که لوح دل از نقش غیر پاک نشست

Бҳшри нома ӯро сиёҳи михўоннд

بحشر نامه او را سیاه میخوانند

Дило раҳе баҳрем висоли ҷӯи борӣ

دلا رهی بحریم وصال جو باری

Туро чу муҳаррами он боргоҳи михўоннд

ترا چو محرم آن بارگاه میخوانند

Мурӣди впири басар рақс мекунанд камол

مرید وپیر بسر رقص می کنند کمال

Чу гуфтҳои ту дар хонақоҳи михўоннд

چو گفت های تو در خانقاه میخوانند