Гар ба санги снмми ишқи ту дандон шаканд

گر به سنگ سنمم عشق تو دندان شکند

Дили зи лабҳои ту дандони тамаъ бар накунад

دل ز لبهای تو دندان طمع بر نکند

Ончунон содаи рухии дорӣу луғзон ки бирав

آنچنان ساده رخی داری و لغزان که برو

Гар нишинад магасӣ уфтад ва поиш шаканд

گر نشیند مگسی افتد و پایش شکند

Чун ба қонӯни назари васл батон мумкин нест

چون به قانون نظر وصل بتان ممکن نیست

Бе ту дили сабри зарурӣ чаҳ кунад гар накунад

بی تو دل صبر ضروری چه کند گر نکند

Зоҳид аз гиряи гиреҳи андохти мусалло бар об

زاهد از گریه گره انداخت مصلی بر آب

Ошиқ рӯй ту саҷҷода дар оташ фиканд

عاشق روی تو سجاده در آتش فکند

Ктм аз магаси холи ту баси кари пас марг

کتم از مگس خال تو بس کر پس مرگ

Анкабут ояд ва бар хок мазорам бутанд

عنکبوت آید و بر خاک مزارم بتند

Ақл Фарҳод бирафт аз лаби ширини врнӣ

عقل فرهاد برفت از لب شیرین ورنی

Ҳеҷ касе ҷӯ ба лаби чашма ҳайвон накунад

هیچ کسی جو به لب چشمه حیوان نکند

Гар шавад огаҳ аз устодии он ғамзаи камол

گر شود آگه از استادی آن غمزه کمال

Пеш ӯ соҳири Бобули разӣ аллоҳ бузанд

پیش او ساحر بابل رضی الله بزند